อาทิตย์ก่อนของเดือนเมษายน เราไปเที่ยวสิงคโปร์กัน ปาป๊าอยากไปเยี่ยมเพื่อนมาก เราพักโนโวเทล คลาคคีย์ ห้องก็โอเค วิวของเราสุดยอดจริงๆ เห็น Flyer แล้วก็ตึกใหม่ที่เค้าเปิดไว้เล่นคาสิโน แต่มันแย่ตรงหมิงร้อง หมุน หมุน หมุน ทั้งคืนก่อนนอน หมิงตื่นเต้นมากกับชิงช้าอันใหญ่ยักษ์ที่อยู่ตรงหน้า

แม่เห็นปาป๊ามีความสุขที่ได้เจอเพื่อนๆก็ ดีใจไปด้วย แต่... เย็นวันนั้น เพื่อนอีกคนป๊ายังไม่มา ตอนเราไปหาอะไรทานกัน ปาป๊าไปนั่งรถแท๊กซี่อีกคัน แล้วอาสาพกรถเข็นไปไว้เอง แม่คิดในใจว่า หายแน่ๆ โอ้วมายก๊อด กรูควรจะถูกรางวัลที่หนึ่งนะค่ะ รถคันแม่ถึงหน้าโรงแรมก่อนรถป๊า แล้วรถป๊ามาพร้อมกับหน้าตาเริงร่า แว๊ปแรกแม่คิด รถเข็นล่ะ??? แล้วหมิงก็วิ่งไปอีกทางแม่ก็เลยลืมถามปาป๊า อีกสิบนาทีต่อมา ปาป๊าหน้าถอดสี ร้องอุทาน รถเข็น อะจ๊ะ ไปโน้นแล้ว อาหลิง รีบโทรไปที่ศูนย์รถ ไม่มีเท็กซี่คนไหนเอามาคืนเลย รถเข็นของเพื่อนยืมมาเสียด้วย กลับมาก็เสียตังค์ให้เพื่อนเรียบร้อย ตอนนี้ไม่อยากมองรถเข็นคันไหนเลย แทนที่จะประหยัดกลับเสียตังค์ไปเปล่าๆ

มาเที่ยวครั้งนี้สิงคโปร์เปลี่ยนไปมาก แม่จำได้ว่าก่อนท้องหมิงซื้อตั๋วไว้แล้ว แต่พอรู้ว่าท้องหมิงก็ต้องทิ้งตั๋วไปเลย มาคราวนี้สิงคโปร์คนเยอะมากๆ ในใจแม่ไม่สนุกเลย มันดูวุ่นวายมากๆที่นี่ แต่แม่เห็นหมิงสนุก กรี๊ดกร๊าด ก็โอเค เวลาไปเที่ยวนี่หมิงสู้ตายมากๆ แม่ไม่เคยเห็นหมิงร้องงอแงเลย ตั้งใจดูหลายครั้งแล้ว ไม่เคยร้องเลยจริงๆ แต่เวลารถวิ่งผ่านตึกที่มีไฟ หมิงจะร้อง ตัส ตัส (โลตัส) นั้นเอง ย่าย่า ว่าแม่ชอบพาหมิงไปเดินเล่นจนลูกเห็นอะไรร้องตัส ตัส ไปหมด

                                                               สวนนกจูล่ง

ทริปนี้อาหลิงมาเป็นเพื่อนตลอดเลย เกรงใจชีเหมือนกัน เสาร์-อาทิตย์ไม่ได้พักผ่อนเลย แล้ววันจันทร์ต้องไปทำงานอีก แต่วันจันทร์เราเที่ยวเอง ซื้อตั๋ว ยูนิเวอร์แซล สตูดิโอ เอาไว้เรียบร้อยแล้ว วันนั้นเราเดินสวนนกกันทั้งวันเลย สวนเค้าทำน่ารักจริงๆ เคยมาเมื่อหลายปีก่อน มาอีกครั้งเหมือนมาเที่ยวครั้งแรกเลย จำอะไรไม่ได้เลยจากครั้งก่อน

วันนี้เรามา ยูนิเวอร์แซล สตูดิโอ โดยเราต้องเดินไปขึ้นรถที่ พาร์ค โอเทล ใกล้ๆโรงแรมเรา ล๊อบบี้ที่นั้นเล็กมากๆ เธอดันเอาล๊อบบี้ทำเป็นร้านอาหารโรงแรม เลยเหลือที่อันน้อยนิดให้เรารอรถที่จะไปเที่ยว จริงๆพนักงานโรงแรมบอกให้เรารอข้างนอกแต่ว่า ฝนตกเราอ้างว่ามีเด็กเล็กเลยขอเข้าไปนั่ง วันนี้ยืมรถเข็นทางโรงแรมมาด้วย รู้งี้ไม่ยืมเพื่อนมาก็ดี ถ้ารู้ว่ามีให้ยืมน่ะ *-* เรารอรถพอถึงเวลานัดหมายรถก็มาตรงเวลามากเป็นรถโค้ชคันใหญ่ มารับครอบครัวเรา แล้วไปแวะอีก สามโรงแรม แต่ปรากฏว่าไม่มีใครเลย เพราะวันนี้เป็นวันจันทร์ เค้าคงไปเที่ยวกันตั้งแต่วัน เสาร์-อาทิตย์แล้วล่ะ ใช้เวลาไปถึงที่นั้นประมาณครึ่งชั่วโมง ไปถึงโอ้โฮคนเยอะเหมือนกันนะ ฟ้าก็มืดๆเพราะที่นั้นเป็นเกาะ ก็เที่ยวกันแบบฝนตกๆนี่แหละ ดีที่เจอฝนวันที่สามที่มาเที่ยว อากาศไม่ร้อนเลย ก็โอเคนะ เราไปถึงนั้นสิบเอ็ดโมง เดินๆฝนเทลงมาอีกหนึ่งชั่วโมง เราพลาดแล้วจริงๆ เพราะมันทำให้เราเที่ยวได้น้อยมากๆครึ่งวันหลัง แต่เค้าทำเสร็จแค่ 80 เปอร์เซนต์ มีบางส่วนยังไม่ได้เปิด ไว้คราวหน้าจะมาแต่เช้าเลย จะได้เที่ยวทั่วๆ ปาป๊าว่าคงอีกนานกว่าจะมา ปาป๊าเล็งทริป ไต้หวัน ไว้  วันนั้นสนุกมากเพราะไม่เคยไปเที่ยวแนวๆ ดิสนีย์แลนด์ หรืออะไรทำนองนี้เลย ก็แปลกๆดี หมิงชอบมากๆ ก็ตรงม้าหมุน

ทริปนี้มันทริปปาป๊าจริงๆ ดูสนุกออกหน้าออกตาไปเสียทุกอย่าง หมั่นไส้... มีแต่แม่หัวยุ่งคอยวิ่งจับหมิง กลางคืนก็ร้อง หมุน หมุน เป็นร้อยรอบ พูดคำอื่นไม่เป็นหรือไงเนี๊ย..

วันนั้นเราออกจาก ยูนิเวอร์แซลตอน หกโมงครึ่ง ไปขึ้นรถโค้ชคันเดิมกลับโรงแรม พาร์ค ไม่ได้เข้าตั้งหลายอย่าง ปาป๊า เสียดาย Show Under Water World ไม่ได้เข้าไปดู มีอยู่ดันนึงเป็นหนังเรื่อง มัมมี่ เดินเข้าไปข้างในนึกว่าให้เข้าไปแบบประมาณบ้านผีสิงห์ โอ้วแม่เจ้า ที่แท้มันคือรถไฟเหอะ จะออกก้ไม่ทันแล้ว เจอไปหนึ่งรอบกรี๊ดไม่ออกเลย ออกมาข้างหน้าเห็นรูปตัวเองแล้วขำกลิ้ง เป็นรูปหลับตาตลอดเวลาทุกรูปเลย

ปล.ไว้มาเขียนเพิ่ม เป็นการอัพไดเดือนละครั้งจริงๆ