วันนี้เราตื่นสายกันนิดหน่อย หลังจากอาบน้ำแต่งตัวเสร็จ วันนี้เป็นวันอาทิตย์ตั้งใจว่าเช้านี้จะพาหมิงไปดูนก ที่ KL Bird Park แล้วหาอะไรทานที่นั่นกันเลยปรากฏว่าเราไปเช้าเกินไป พาร์ค เปิด 9.00 น. เดินวนหาร้านอาหารแถวนั้นไม่มีเลย กลับมาพาร์คเปิด พอดี เดินไปทานอาหารในพาร์ค เป็นร้านเปิดโล่ง มีนกบินมาโฉบที่โต๊ะเพื่อหาของกิน โต๊ะข้างๆมีเด็กเล็กผู้ชายประมาณ 5 ขวบมาเล่นกับหมิง หมิงจะชอบเด็กที่โตกว่ามาเล่นด้วย วิ่งกันไปมากรี๊ดกร๊าด สวนนกที่นี่สวนดีเหมือนกัน มีนกสวยๆปล่อยให้บินอิสระในสวน จะมีตาข่ายปิดล้อมทั้งพาร์คไว้ ที่นี่เราไม่ได้ถ่ายรูปเลย เพราะ.. แบ็ตเตอร์รี่หมด กรรม ปาป๊า ว่าแม่ใหญ่ว่ากล้องถ่ายรูปพอจะใช้งานทีไรแบ๊ตหมดทุกที มันเป็นแบบนั้นจริงๆด้วย คราวหน้าไปเที่ยวซื้อแบ๊ตเตอร์รี่อีกก้อนดีกว่า ทานข้าวเสร็จก็เดินชมนก มีการโชว์ให้อาหารนก กำลังเดินอยู่ดีๆ โอ้วแม่เจ้า นกฝูงใหญ่บินผ่านหัว แม่กับหมิงวิ่งหนีไปอีกที เพราะไม่รู้ว่าอยู่ดีๆนกทำไมบินมาทางเรามากมาย พอมองไปอีกทีมีเจ้าหน้าที่กำลังเอาปลาสดมาให้นกทางที่เรายืนอยู่พอดี เราเดินเล่นอยู่ที่นั้นถึงเที่ยง ก็นั่งเท็กซี่ไป เนชั่น    มิวเซี่ยม เราไม่ได้นั่งรถไฟฟ้าเพราะที่สวนนกไม่มีรถไฟฟ้าผ่านนั้นเอง และเท็กซี่ก็โขกสับพวกเราเรียบร้อย เบื่อเท๊กซี่มาเลย์ พอเราขึ้นไปนั่งก็ทำเป็นทักด้วยภาษามาเลย์ พอเรานิ่งเงียบไม่ตอบ เข้าทางเลย มันคือนักท่องเที่ยวแน่นอน มิเตอร์ไม่ยอมกดเลย ทั้งๆที่เราจะไปนะไม่ได้ไกลจากตรงนั้นสักเท่าไหร่ เอาว่ะมาเที่ยวจิตใจต้องเบิกบาน ช่างมัน..

มาถึงมิวเซี่ยม อากาศร้อนมากกกกกกร้อนแบบแสบผิวหนังเลย หมิงนั่งรถเข็นแบบหน้ามึนมาก พอเข้าไปในมิวเซี่ยมเจอแอร์เย็นๆก็หลับ มิวเซี่ยมที่นี่สวยแต่ของน้อยมาก ปาป๊าว่านี่มิวเซี่ยมของชาติเลยนะ ของน้อยจังเลย เดินผ่านไปตรงแผนที่ของประเทศมาเลย์ ทำไม..ประเทศไทยครึ่งค่อนถึงโชว์ว่าเป็นของมาเลย์  เหตุนี้ใช่มั๊ยที่เรามีปัญหาที่ภาคใต้ ว่าแล้วพอดูแผนที่เสร็จ อิสองผัวเมียก็เริ่มทะเลาะกันเรื่องการเมือง ประสาทแดกกก ไม่ใช่เรื่องก็ต้องมีเรื่องทะเลาะกันจนได้ แม่นั่งตรงที่เย็นๆรอให้หมิงหลับให้พอประมาณชั่วโมงเราก็นั่งเท๊กซี่กลับไปโรงแรมเพราะรู้สึกว่ามันร้อนเกินไปแล้ว กลับไปพักสักพักเราก็ไป

1. ลิตเติ้ลอินเดีย โดยเดินไปที่ห้าง Suria ลงไปที่สถานีรถไฟฟ้า จาก Suria KLCC - สถานี มัสยิด (จำชื่อไม่ได้) เดินไปดูห้างแขก ซื้อเสื้อฝากอา และขนมกลับมาไทยนิดหน่อย แล้วปาป๊าก็เซ้าซี้จะไปเที่ยวมัสยิด ไม่ได้เป็นแขกสักหน่อยจะไปทำไมเนี๊ย เดินไกลมาก แต่หมิงก็นั่งเรียบร้อยอยู่บนรถเข็น มองโน่นมองนี่ไปตลอดทาง ไปถึงเราเข้ามัสยิดไม่ได้ต้องใส่เสื้อผ้าให้เรียบร้อย ใส่กางเกงขาสั้น รองเท้าแตะ เลยไม่ได้เข้า เดินวนเล่นๆรอเวลาไป China Town

2. China Town ไปถึงประมาณ หกโมงครึ่ง นั่งรถไฟฟ้าจาก มัสยิด มาลง Pasi seni ไม่รู้สะกดถูกมั๊ย เดินไปประมาณ 3 บล๊อก ก็เจอไชน่า ทาวน์ โอ้วนี่แหละที่ ที่อยากมาของ ก๊อปปี้เต็มเลย ของจริงสามีไม่ให้ซื้อ ของก๊อปก็ได้ว่ะ พอจะเดินไปซื้อของก๊อป สามีว่าซื้อไปทำไมรกบ้าน ซื้อที่ไทยก็ได้ ตกลงแกไม่ให้ฉันซื้อไรเลยเหรอว่ะ  ซื้อรองเท้าให้หมิง แล้วก็ไปกินข้าวที่ตลาด ไหนบอกมื้อนี้เราจะกินหรู กินในตลาดสภาพแย่กว่ากินฟูดคอร์ตในห้างอีกนะเนี๊ย เอาเหอะ ฝนตกนั่งๆไป ที่นี่ก๋วยเตี๋ยวเนื้ออร่อย ข้าวผัดกุ้งงั้นๆ เราซื้อสเตะเนื้อ แกะ,ไก่,เนื้อ กลับไปกินที่ห้อง เพราะหมิงวุ่นวายเหลือเกิน หมิงเข็นรถไปมา แล้วมีผู้ชายคนนึงเดินผ่านมาสะดุดรถเข็นของหมิง  หมิงรีบวิ่งมานั่งที่ตักแม่แล้วเอาแต่ร้องไห้ คงตกใจที่ทำเค้าเกือบล้ม เออดี มันจะได้นั่งนิ่งๆเหมือนลูกคนกับเค้ามั้ง.. ออกจากไชน่า ทาวน์ มันก็ประมาณสองทุ่มแล้ว ทั้งเหนื่อยทั้งล้า มั่นใจว่าสามีจะต้องนั่งเท็กซี่กลับโรงแรมชัวว์ แต่.. ความงกยังไม่สิ้นสุดอยู่เพียงเท่านั้น เรายังต้องเดินกลับไปสามบล๊อก ตรงโน้น ซึ่งมาถึงตอนนี้ โครตตตไกลเลย ไปสถานีรถไฟแล้วนั่งไปลง สถานีตรงตึกแฝด เดินออกจากสถานีดันไปออกอีกซีกนึง สวยมากมีน้ำพุสวยๆให้หมิงดู จากที่นั้นถ้าไม่ทัก สามีคงจะเดินกลับโรงแรม โอ้ว โนวววว ไม่ไหวแล้วขอนั่งเท็กซี่เหอะ ปกติจากตรงนั้นไปโรงแรมใกล้มาก ถ้ากดมิเตอร์คงประมาณ 7 ริงกิต เท็กซี่มหาโหดบอก 15 ริงกิต เราบอกไม่ 10 ริงกิต เท่านั้นแหละ จะไปหรือเปล่า  ถ้าไม่หมดแรงนี่ไม่ได้กินฉันหรอก นั่งรถไฟฟ้า 1.20 ริงกิตเอง น่าเบื่อเท็กซี่ที่นี่มาก หาคนดีๆไม่เจอเลย อ้อ มีคันนึงสิ ตอนกลับมารับตอน ตีสี่กว่าๆ คิด 90 ริงกิต ถูกกว่าคันอื่นๆที่จะรับไปสนามบินคิดตั้ง 150 ริงกิต ถ้าบินสายๆก็จะนั่ง รถกันไปเองหรอก ก็แค่ 18 ริงกิตเอง   วันกลับเช้าอีกวันตื่นตั้งตีสาม ไม่กล้านอนต่อกลัวสายไปเลย ไปถึงสนามบินตีห้ากว่าๆคนเยอะมากๆๆ มีคนตื่นเช้ากว่าเราอีกหรือ เป็นคนจนนี่ต้องอดทนเนอะ อยากบินถูกต้องตื่นกันเช้าขนาดนี้เลย

ไปเที่ยวคราวนี้ผ่านไปได้ดีกว่าที่คาดไว้ หมิงโตขึ้นมากจริงๆ พร้อมที่จะเดินทางไกลๆ หรือเป็นคนชอบเที่ยวก็ไม่รู้ แม่เห็นหมิงเวลาจะให้ขึ้นรถไปเที่ยวไหน ขึ้นไปนั่งคาร์ซีทแบบเตรียมพร้อมจะเที่ยวจริงๆทุกครั้งเลย  ไปคราวนี้สามีถูกใจเพราะถูก และสามารถจูงใจให้ภรรยาไม่ซื้อของได้ ไม่ใช่ไรนะ ฉันเห็นแกทำหน้าตาหวาดระแวงทุกครั้งที่เดินผ่านร้าน หลุยซ์วีตอง นะ  จบดื้อๆละนะ วันนี้พิมพ์เยอะมากกก

 

            เที่ยวกัวลาลัมเปอร์ วันที่3

                      เที่ยวกัวลาลัมเปอร์ วันที่3

               คุณนายออกจากร้าน ซาร่า อุตสาห์ดีใจเซลเสียเยอะ เสื้อสีตก เฮ้ออ

 เที่ยวกัวลาลัมเปอร์ วันที่3

                                                    อยากมีร้านแบบนี้มาก

ปล. ทริปต่อไป เกาหลี..

 

     Share

<< Tuiles d' Amandes หรือ คุ๊กกี้แอลมอนSunday&Hot Spring >>

Posted on Mon 1 Feb 2010 19:56

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 

               

Calendar
Archive
คิดถึงที่นี่จัง
Universal Studio Singapore
หมิงไม่สบาย&บ้านใหม่&เพื่อนเกาหลีจะมา(อีกแล้ว)
Botanic Garden
หมิง 1 ขวบ 10 เดือน+ละเม๊อ ละเมอ
เที่ยวละไม ชะเอิงเอยย
Sunday&Hot Spring
เที่ยวกัวลาลัมเปอร์ (วันที่3)
Tuiles d' Amandes หรือ คุ๊กกี้แอลมอน
วันที่ 2 กัวลาลัมเปอร์
ไปกัวลาลัมเปอร์
เพื่อนมา
หมิง 1 ปี กับ 8 เดือน
ไปสวนสัตว์,หมิงหัวปูด
กะหรี่พัฟไส้ไก่
วันกรอบ กรอบ
สวัสดีปีใหม่ พ.ศ. 2010
แซนต้าสาว(แก่)+สวนสัตว์+มึน
ฉันจะทำได้มั๊ย..
ภาคต่อจากมีลูกกวนตัว...
หมิงครบหนึ่งปีเจ็ดเดือน
ไปงานแต่งสตีฟ
ดูหมีแพนด้า,หมิงนอนยาวขึ้น
มีลูกกวนตัว..
เยี่ยมทอมกับจุงโกะ
คิดดี้แบร์,สามเสนวิลล่า,เอมาเยี่ยม
คิดดี้แบร์,นภา,ดรุณนิมิต,ปริ้นซ์ มึน...
Sponsors






The best template from http://www.oblog.cn